İşte budur en büyük zayıflığımız.Kendimizi sevmeyi öğrenmeden, başkasını sevmeye çalışmak. Kendi varlığımızı kabullenmeden başkasının varlığını onaylamak ve sindirmeye çalışmak. Daha kendimizi hazmedemeden iyice çiğneyip özümsemeden başka birine yer açmak ve ona bağlamak tüm varoluşumuzu. Böyle bir denklemde mutluluk ve gerçek aşk yaşanabilir mi gerçekten?
İnsan varlığını sürdürebilmek için önce şeylere değer biçti, şeylerin anlamını insan yarattı, insan anlamı yarattı. Kendine 'insan' demesi bu yüzden, değer biçen demektir bu.