İyi veya kötü, herkesin zehir içtiği yere devlet derim; devlet, iyi veya kötü herkesin kendini yitirdiği yerdir; devlet, herkesin yavaşça intihar etmesine “ hayat” denilen yerdir.
Fakat devlet, iyilik ve kötülüğün tüm dillerinde yalan söyler; söylediği her şey yalan ve sahip olduğu her şey çalıntıdır. Her şeyi sahtedir; saldırgandır ve çalıntı dişlerle ısırır. Bağırsakları bile sahtedir.
Nedir bu insan denilen şey? Bir aradayken nadiren huzur bulabilen bir vahşi yilanlar yumağı; böyle olduğu için her biri kendi başına yola koyulup dünyada ganimet arar.
O zamanlar dünya bana dertli ve ıstırap içindeki bir tanrının eseri gibi görünürdü.
Bu dünyayı ebedi kusurlu, ebedi bir tezadın sureti, hatta kusurlu yaratıcısının çakırkeyf bir hazzı olarak görüyordum.