Asuman, o evin önünden tam on beş kez geçmiş bir gecede. Sevdiği adamın onu pencere kenarında bekleyeceğine inandırmış kendini. Olmamış, ne Ali o pencere kenarında beklemiş, ne de Asuman o sokaktan geçmiş bir daha.
Her ümit tükenir er geç.
Nurullah Genç
"... alaca bir at koşar içimde..."
Diye başladığı şiirini,
"... at vuruldu içim paramparça Rüveyda..."
Diye bitiriyor.
Halimizi izaha başka söz gerekmez sanırım.