Bir yerde okumuştum, uçurum dilsiz olduğu için Allah'ın yankıyı yarattığı söyleniyordu. Düşeni yankısı anlatsın diye. Uçurumun da acısı konuşulsun diye
Dilsiz uçurumda yalnız yankı konuşurdu
Sevgiyi kabullenmek, nefreti kabullenmekten çok daha zordu. Şu an ondan nefret ediyor olsaydım acı çekse de vicdanı rahat edecekti fakat onu seviyor olmamı vicdanı kaldıramıyordu
'Üzülüyorsun çiçeklerin solmasına, biliyorum ama anlamıyorsun. Senin güzelliğinin yanında her çiçek solup gidiyor. Bu da cana gelse, bu da ölmeye mahkum. Zaten güzelliğin karşısında ben dahil mahkum olmayan yok gibi...'
A.N