Şevin Acar

Şevin Acar
Bu hayatta kimseyi memnun etmek gibi bir çabam yok artık... Gelene hoşgeldin, gidene hoşça kal...
Bu kağıtlar, belki de onların bu aldatmacadan kurtaracaktır. Bir gün belki de insanların yaşadıkları acıların farkına vararak daha merhametli davranacaklarıdır. Onlar özellikle bedene hiç acı vermeden öldürebileceklerini için memnun ve mutludurlar. Oysa bedensel acı, ruhsal acının yanında bir hiç kalır.
Sayfa 34 - Sondan 2. Paragraf·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bütün insanlar, günü belirsiz bir infaza mahkûmdurlar.
Keşke, ben öldükten sonra rüzgar, bu çamurla lekelenmiş kağıt tamarlarını avlunun içinde uçurmasa ya da bir gardiyanın penceresinin kırık camına yapışıp yağmurdan çürümese.
Sayfa 34 - Son paragraf·Kitabı okudu
Ve geleneğin çöküşünü izler, sanatın düşüşü.
Her bir mahkûm, hiç tanımadığı bir yabancının yanında kendi zincirini taşıyor ve bu zincir, hapishane arkadaşlarının birbirinden ayırıyordu. Bu da en büyük sefililikti.
Sayfa 48 - 2. Paragrafın sonu·Kitabı okudu