Sus, anlatmak ölüyor artık; duyuyor sandığımız sağır kulaklar tarafından.
Çok anlattım, az dinledim.
Zaman geçti önümden.
Çok yaşadı, az öldü.
Beden sandı giden.
Bedel oldu, zaman doldu.
Akıl oydu; kendini suretiyle ruhundaki cehenneme tutuşturan.
Bir sözdü can.
Bir sözdü can çıkarttı ölüme düşen topraktan. Ne bakışta kaldı ahval,
Ne bakıştan beraat etti zindan olan gönül isteği.
Taş olur gece çiğnendikçe, olur gündüz.
Süs olur insan, sus vaktini bilince.
Ne bakarız kör olduğumuz yöne
Yön bilmez uzaktan bakıştaki mânayı.
Isınır mıyız bir söz sıcaklığında
Üşür müyüz; kış geldi bakışından...