Saadet beşiğinin kucağında
Baharlar seni anıyor İlyada
Baharlar seni arıyor ;
Gökyüzü bir hayli demli bu günlerde
Bir hayli solgun yüzün;
Kim bilir hangi adamın ellerinde
Büktüğün yerden kırılmıyor sinem
Vazgeçmek mi mümkün
Yoksa ölmek mi
Bu kahrın uğruna
Nisan seni anıyor İlyada
Kucağımda yavru bebekler ;
ilahiler arşında gözbebeklerinin
Bir sen yoksun
Bir de yokluğun
Yokluğun İlyada ;
Hiç bilmediğim topuklarında bir serap mıdır ?
Yoksa bir incila mı
Uçan martıların bağrında
Bir kıvılcım idin İlyada
Gözlerinden sineme inen
Bir ürperdiydin ilyada
Şimdi kim bilir kimlerlesin ;
Hangi gölge gölgene değsin?
İlkbahar da da dağlar üzerime binsin
Artık taşıyamıyorum İlyada;
Artık taşamıyorum fecrinden...