Reklam
"Ve ayrıca benimle ilgili bir kaygı taşımana gerek yok; son gün de ilk günkü gibi beklerim."
Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?
'Aslında sevdiğim sen değilsin, daha fazlası, senin aracılığınla bana hediye edilen varlığım.'
-sadece, senin yanında her şeyin, aslında değişmese bile, yok olduğunu ve bir hiçe dönüştüğünü söyleyebildim. Bunları sana anlatmamın kibrin dışında çok nahoş bir tarafı var, ama sadece seni kaybetmekten korktuğum için anlatıyorum. Vücudumda kalp yerine bu korku çarpıyorsa ben ne yapabilirim?