"Her şeye rağmen bazen şuna inanıyorum: Eğer mutluluktan ölmek mümkünse kesinlikle böyle öleceğim. Eğer ölüme yazgılı biri mutlulukla hayatta kalabiliyorsa, o zaman hayatta kalacağım."
Reklam
Ve gece yazdığın mektup orada işte, nasıl okunabileceğini aklım almıyor, bir göğüs havayı solumak için böyle nasıl daralıp genişliyor, aklım almıyor, senden nasıl uzak kalınır, aklım almıyor.
"Otuz sekiz yılın savurduğu, ciğerlerime oturmuş bütün bu toz yığınıyla nasıl da sana aidim."
Dünyam yıkılıyor.
Yıkılmasından şikayetçi değilim, zaten yıkılmak üzereydi. Yeniden kurulmasından şikayetçiyim, güçsüzlüğümden şikayetçiyim, dünyaya gelmiş olmaktan şikayetçiyim, güneş ışığından şikayetçiyim.
Okunmak için değil bu mektuplar; insan yüzünü bunlara gömsün, sonra da aklını kaçırsın diye insanın önüne serilmek için.
Reklam