Duvarın seviştiği paranoyak yumruklar,
Uyanıp delirdikçe kana doyan yorgun mal.
O benim,çünkü aşığım sana,
Ve bi gün anlarsan,moral versin aşığın sana.
Benden aldığınla asla mutlu olamazsın,
Gitme diye yere döküldüm,düşünmeden ona bastın.
Başka bi adamdan senin adını duymak,
Bile normal bi adam için sinir sebebi olamazdı.
Sorulardan duvarlara merdiveni daya,
Ama bi şeklini bulup hayat derdi verir bana.
Yorulmuş olabilir mi sana gelen yollarda,
Kendi yüzüne dokunup da seni yaşayan adam?
Yine bir sabah, yine kalem, yine sen Yine baştan sona yazıldığın bir eser Diledigin gibi bir hayat hakkın benim degılmış Kapında uyanır denizi dilesen.