Yorum fakirliği,fikir yoksulluğu insanın maddi tutkularını çoğaltır. Ruhtaki açlık sancıları,insanın dünyevi arzularını kamçılar. Arzu ettiklerimizi ele geçirdiğimizde mutsuzluğumuzun sona ermemesinin hatta artmış olmasının sebebi bu ters orantıdır.
Mutlu yaşamayı sonraya erteleyen kimse,yol üstünde bir ırmakla karşılaşıp da akıp geçmesini bekleyen köylüye benzer,oysa ırmak hiç durmadan akıp gidecektir.
Yatak komşuları uyumuştu. Onların soluk alışlarını dinledi,hepsinden başka başka sesler çıkıyordu. Düşünceyle ilişiği kesilen insanın eriştiği rahatlığa imrendi. İnsanı rahatsız eden şeyin onu insan yapan düşünce olduğuna şaştı.
[Havada Bulut Yok,Cevdet Kudret]