okuyandünyalı
@Canankitapca
Öğretmen
9 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
“Hâyy’sın Allah’ım” diye geçirdi içinden Mücella “Ne kaderler yazıyorsun ne hayatlar yaşatıyorsun?”
Daireler büyürken bahçeler küçülmüş,sonunda tamamen yok olmuştu. Şehrin yüzü gibi kalbi de paragöz adamların gönlünce değişmiş,eski alışkanlıklar bir köşeye itilirken yeni adetler edinilmişti. Tuz ve ekmeğin hatırı yoktu artık.
Acelesi olmayan zamanın ne kadar çabuk geçtiğini fark edecek zamanı bile olmamıştı. Zaman onu bırakmamıştı oysa. Yüzüne,omzuna,sırtına her gün yeni bir şey eklenirken,hatıralarından da her gün bir şeyler eksildi.
Sonunda gelen artık gitmedi,giden de geri gelmedi.