Can
@Canbey94
9 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Reklam
️Kitaptan Anladıklarım
Valla ne desem bilemedim, acayip bir kitaptı! Cihangir’de, Pürtelaş Sokağı’nda geçen bir hikâye, ama bayağı ürpertici ve tuhaf. Beş Sevim Apartmanı diye bir yer var, ismi bile garip, değil mi? Meğer o isim bile sonunda şok edici bir sır saklıyormuş. Apartmanda beş tuhaf insan yaşıyor, hepsi akıl hastanesinden gelme. Hepsinin çocukluğu felaket, sevgisiz, travmalarla dolu. Kendi kendilerine cinler, periler uydurmuşlar, öyle yaşıyorlar.
Bir de Doktor Samimi var, o da apartmanı almış, bu insanları gözlemliyor. Adamın derdi, cinperilerin var olmadığını kanıtlamak, çünkü kendisi de küçükken bunlara inanıyormuş. Ama işler karışıyor, Samimi’nin de kafası allak bullak oluyor. Her karakterin hikâyesini önce onların anlattığı masallardan, sonra Samimi’nin notlarından okuyoruz.
Mesela, biri kendini cüce sanıyor, ama gerçekte annesini öldürmüş! Hepsinin geçmişi böyle karanlık. Sonra bir yangın çıkıyor, sadece Samimi’nin cesedi bulunuyor, diğerleri kayıp. Acaba her şey onun kafasında mıydı, yoksa gerçek mi, anlamadım!
Kitap hem masalsı hem korkutucu, rüya tabirleri falan da var, insanı içine çekiyor. Ama bayağı ağır, yalnızlık, aile faciaları, toplumun dayattığı roller filan... Okurken içim karardı, ama elimden de bırakamadım. Mine Söğüt acayip yazmış, valla etkisinden çıkmak zor. Uzun süre unutamayacağım bir kitap.
Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2025 4. kitabı
·95 günde okudu
·Okunma: 25 Temmuz 2025 20:52
️Kitaptan Anladıklarım
Sevgili Jehan Barbur’un Uyumsuza Notlar’ı, sanki en yakın dostunla bir kahve eşliğinde hayat üzerine derin bir sohbete dalmışsın gibi hissettiriyor. Kitap, kısa kısa yazılardan oluşuyor; aşk, yalnızlık, kayıplar ve arada bir yüzünü güldüren küçük mutluluk anları… Jehan bunları öyle içten, öyle bizden bir dille anlatıyor ki, okurken “Tam da benim hissettiklerim!” diye düşünüyorsun.
Hayatın bazen insanı dışarda bırakan, karmakarışık hallerini öyle yalın, öyle samimi bir şekilde aktarıyor ki, ağır laflar etmeden, içimizden biri gibi konuşuyor. Bir anısını ya da duygusunu paylaşırken, sanki elini kalbine koyup “Bunu yaşadım, sen de yaşadın mı?” diye soruyor.
Kitapta Tomris Uyar’a ayrı bir yer ayrılmış. Jehan, Tomris’e duyduğu hayranlığı, onun o keskin ama bir o kadar naif kaleminden, duruşundan nasıl ilham aldığını öyle güzel ifade ediyor ki, Tomris’in dünyasını sen de yeniden keşfediyorsun. Onun hem güçlü hem kırılgan ruhuna, edebiyattaki izlerine Jehan’ın gözünden bakarken, sanki Tomris’in melankolik ama dimdik duruşu satırlarda canlanıyor. Jehan’ın Tomris’e yazdığı bu içten satırlar, onun duygularına nasıl ayna tuttuğunu hissettiriyor, adeta bir saygı duruşu gibi.
Kısacası, Uyumsuza Notlar, hayatın inişli çıkışlı yollarında kendini bazen kenarda kalmış hissedenler için yazılmış, sıcacık bir dost muhabbeti gibi. Tomris Uyar’a dair o içten, duygu dolu satırlar kitabı daha da özel kılıyor. Okurken hem Jehan’la hem de Tomris’le bir bağ kuruyor, yalnız olmadığını hissediyorsun.
