Sinemde kırık bir gönül taşıyorum kari. Ve ne vakitten beri bu halde hiç bilmiyorum. Ve sormuyor derdine yandığım kimse, derdim nedir diye. Hayatta hep korktum birilerinin kalbini kırmaktan, birini incitmemek için incindim. Yaralarımı gizledim çoğu vakit, kimseye söylemedim, söyleyemedim belki de. "Geçer" dedim,
öyle zannettim. Lakin "geçer" demekle geçmiyormuş, öğrendim.
Şimdi ve çoğu vakit sualleri katık ediyorum geceye. Soruyorum, arıyorum lakin bulamıyorun. Ve en ziyade bir gece vakti yalnız başıma yudumlarken çayı hep şöyle soruyorum;
"Haydi, gidelim" dediğim vakit.
"Nereye?" diye bile sormadan yürüyen dost
Neden yoksun?