Seni o kadar çok özlüyorum ki!
Bir sabah, koynuma çiçekler doldurup
Sokağının başından kapına kadar
Bağıra çağıra,
Koşarak sana gelmek istiyorum.
Çocuklar gibi şen, mutlu…
Her şeyi unutuyorum…
Gelişlerini, gidişlerini, bir bahaneyle sırtını dönmelerini…
Yarı yolda bırakmalarına duyduğum öfkeyi bile unuttum artık.
Ama seni ilk gördüğüm o günü,
ne yapsam silemiyorum aklımdan.