...
Tûr Dağını yaşa
Ki bilesin nerde Kudüs
Ben Kudüs’ü kol saatı gibi taşıyorum
Ayarlanmadan Kudüs’e
Boşuna vakit geçirirsin
Buz tutar
Gözün görmez olur
Gel
Anne ol
Çünkü anne
Bir çocuktan bir Kudüs yapar
*Nuri Pakdil
Kulluğum, divaneliğimle ellerini, gözlerini öperim. Öpüyorum ama doyamıyorum. Mutluluk ya da cehennem bu galiba. Sana doymak, korkunç ahmaklık olur. Hadi gel...
Sayfa 11 - Ahmed Arif - Leyla Erbil'le Mektuplaşmaları·Kitabı okudu
Gözleri göz değil derdi babam
Sanki memleket
Daima sonbahar solgunu
Yorgun argındır elbet
Çantası koltuğunda hep öyle sessiz
Derli toplu giyinir eli yüzü tertemiz
O filmlerinden çaldığı ürkek tedirgin hali
Aslında bizden çok uzaktaki babamın hayali
Bazen başımda tatlı bir bela
Bazen bir arkadaş akşamdan sabaha
Bazen de bir öğretmendir mesela
Bir yaşamın özetidir bütün sözleri
Ceketimde düğme gömleğimde yaka
Ne zaman hatırlasam
Kulağımdan hiç çıkmaz hala
Anam olur kendileri
Bütün hayatını adamıştır bana