Bu sokaklara ruhumun çok fazla kırıntısını serptim, kırıntıların çoğu şu tepeler arasında çırılçıplak yürümeye duyduğum arzunun çocukları; belim bükülmeden yüreğim sızlamadan bunlardan uzaklaşamam.
Gerçekten sevdiğim pek az insan var; hele saygı duyduğum daha az insan var. Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.