Hamza Altun
@Carlwonclausewitz
3 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
⸻
Aynayı neden yumruklayıp kırdığımı söyleyeyim. Çünkü beni bir bütün olarak gösteriyordu.
Oysa ben hiçbir zaman bir bütün olmadım. İçimde parçalanmış anılar, yarım kalmış cümleler, susturulmuş çığlıklar var.
Ayna bana yalan söylüyordu.
Benim kim olduğumu değil, olmamı istedikleri kişiyi gösteriyordu.
Kırdım çünkü yüzüme sahte bir huzur yerleştirmişti.
Kırdım çünkü hiçbir yansıma, içimdeki karanlığı yansıtamıyordu.
Kırdım çünkü kendimi değil, herkesin benden görmek istediğini gösteriyordu.
Ve ben, başkalarının gözünden kendime bakmaktan ölmek üzereydim.
Aynayı kırdım… ama onunla birlikte sadece cam parçalanmadı.
Yıllardır üzerime giydiğim “normal” maskesi de çatladı.
Her cam parçasında bir parçamı gördüm.
Her kırıkta biraz daha gerçeğime yaklaştım.
Belki şimdi tamam değilim, ama en azından kendime aitim.
Ve belki bir gün…
Kırık parçalarımı sevip,
Kendimle barışmayı öğrenirim.
Reklam
HAYAT !
Başkaları için yaşanmış bir hayatın , dayanılmaz ağırlığı. Seyircileri memnun etmek için tasarlanmış bir hayat bu , üstelik o seyirciler seni izlemek için bilet bile almamışken… ve en can alıcı kısmı ne biliyor musun kimse senden bu fedakârlığı yapmanı istemedi .
İntikam
İntikam…
Kulağa ne kadar sert, ne kadar güçlü geliyor değil mi? Sanki adaletin öbür yüzü gibi. Ama sorulması gereken asıl soru şu:
İntikam almak, gerçekten güçlü olmanın bir göstergesi mi?
Yoksa içimizde büyüyen o bastırılmış acının çaresizce dışa vurumu mu?
Zayıf olan affedemez derler… Ama bazen affetmek, unutmaktan çok daha fazla yakar canı. Peki ya güçlü olan? O intikamını soğuk bir tebessümle mi alır, yoksa hiçbir şey olmamış gibi sırtını dönüp yürür mü?
Belki de gerçek güç, intikamın cazibesine kapılmadan yoluna devam edebilmektir.
Ama…
Bir annenin evladına yapılan haksızlık karşısında hissettiği öfke, bir dostun ihanete uğradığında yaşadığı hayal kırıklığı… Bu duygulara sahip olmak zayıflık mıdır? Yoksa insan olmanın ta kendisi mi?
Bazıları susar, zamanı silah yapar.
Bazıları konuşur, öfkeyi silah yapar.
Ama kimse gerçekten unutmaz.
İntikam alınmadığında bile alınmış gibidir bazen. Çünkü bazen bir başarı, bin tokattan daha acıtır.
Ve bazen sessizliğin içinden fısıldayan intikam, çığlık çığlığa haykıran adaletten daha keskindir.
Peki sence?
İntikam…
Bir kırılganın diz çökerken kurduğu hayal midir?
Yoksa zirvede yalnız kalan bir kralın, gülümseyerek uyguladığı ceza mı?
Karar ver.
Ama dikkat et.
Bazen intikam alırken…
Sen de yavaşça o insana dönüşürsün.
Reklam