Ezgi
@CatCoffeandBook
Reklam
Devlet, yukarı katları geniş pencereli, yüksek tavanlı, bol havalı ve aydınlık; aşağı ve bodrum katları ise, karanlık, rutubetli, dar ve penceresiz bir şato gibi olmamalıdır.
“Park ile orman… Parktaki bahçenin içinde yollar açılmış. Yollara ince, güzel, temiz kum döşenmiş. Yolların iki tarafı çiçekler ve meyve fidanlarıyla süslenmiş. Çayırlık yerlerde her gün düzenli sulanan ve zaman zamana traş edilen yeşil ve özlü çimenler… Kameriyelerin çevresini menekşeleri sarmış… Şadırvanlar kenarına kanepeler konmuş… Her bir köşeye ve her bir fidana özenli bir insan elinin dokunduğu görülüyor. Şimdi bir de ormana bakalım; bunun görünüşü tamamen başkadır. Burada her şey yabani ve ihmal edilmiştir, kendi haline terk edilmiştir. tohumları nereye rastlarsa, ağaçlar ve orada biterler. Ormanların bazı yerleri geçemeyecek duruma gelmiştir. Fırtınada devrilen bir ağaç olduğu yerde çürür. orman içinde ortaya çıkan patikalar tesadüfün eseridir. Bunların düzeltilmesi ile kimse uğraşmaz.”
İşte yukarı tabaka, tasvir edilen parka benzer. Eğitim, öğrenim, konfor, sağlık, ince sanatların verdiği hazlar hep onlar içinde. Halk ise, daha çok doğa hayatı yaşayan bir ormana benzer. Eğer değerini bilirlerse, onu korurlar. Fakat buna da gerekli ve canlı bir madde olduğu için değer verirler. Ormandaki ağaçlar, nasıl bahçedekiler gibi birer canlı ağaç ise, alt tabandaki insanlar da, yüksek tabakada olan insanlar gibi birer insandır. Onlar da yaratılışta akıllı ve yeteneklidir, en yüksek ruhi gelişmeye yeteneklidir. Yalnız bunlara özen göstermek, milyonlarca insandan her birine imkan vermek gerekir.
İstediğiniz kadar mükemmel kanunlar yapın. Seçim işlerinde halkı istediğiniz kadar yetki verin. Eğer çocuklarınız gerektiği gibi eğitilmezlerse, hayata bir hiç olarak girerlerse, parlamento ve bütün hukuk işlediği halde, genel ve sosyal hayat yine sönük ve paslı olacaktır! Bu nesilden gelen memurlar ihmalci, bakanlar ise politik birer cambaz olurlar. Milletvekilleri çıkar peşinde koşarlar. Okullar, yeni neslin beynini ve kalbini kurutan ve kavuran bir yer olur. Basın, sokaklarda kendini satılığa çıkaran rujlu, makyajlı kadınlara döner. Tok veya aç olan kalabalık halk kitleleri ise, kendilerine yabancı olan her şey ve özellikle yukarı tabakalara mensup insanlara karşı nefret, haset ve ihanet duyguları beslemeye başlarlar.
Ne ekerseniz, onu biçersiniz! Ne pişirirseniz, onu yersiniz! Eğer gençliğin ruhunu işlemeyen bir tarla gibi kendi haline bırakırsanız, orada ısırganlar ve dikenler yetişir. Anne ve babaların, çocuklarının beynini ve kalbini böyle işlemeden bırakmaları akla ve vicdanına uygun değildir. Çünkü çocukların iyi eğitilip eğitilmemesi konusu yalnız anne ve babayı ilgilendiren bir konu değildir. Aynı zamanda toplumu ve devleti de şiddetle ilgilendiren bir konudur.
Reklam