ebeveynler dünyaya ikinci çocuğunu getirirken ilk çocuğunu nasıl yetiştirdiyse o tarzda yetiştiriyor bu yanlış bir yöntem çünkü her çocuğun bireysel farklılıkları ve ihtiyaçları vardır gelecek zamanlar da abisi veya ablası böyle değildi bu çocuk niye böyle diye yakınırsınız.
ödevin sorumluluğu karşılıklıdır nasıl çocuğuzun ödevleri üzerinde duruyorsanız kendi anne babalık ödevlerinizin üzerinde de durmanız lazım, ebeveynlik tek taraflı iletişimle olmaz iletişim çift taraflı olur ve çocuğun bakış açısıyla bakmakla olur. çocuk değerli miyim ? hissedilebiliyor muyum? önemseniyor muyum ? bu sorulara cevap arar.
Aile de , Saygı sevgiyi içinde barındıran kristal bir kabdır bu kab zarar görürse çocuk ve evde yaşayan herkes duygusal olarak zarar görür. Çocuk dünyaya gelirken araştırma temelli geliyor her şeyi merakla inceliyor anne ise sabır göstermeyip sınır koyuyor ve bu çocuk için ilk otoriter baskı. Saygı ve sevgi zarar görür ileri ki yıllarda.