... "Masumiyetimizi kaybetmemiz kaçınılmaz bir şeydir. Hepimizin başına gelir. Kaderi durduramazsın, hex."
Başıma hafifçe eğip meydan okurcasına yüzüne baktım. Sesim içimdeki inancımla titremişti. "İzle de gör."
Hiç vakit kaybetmeden karşılık verdi. "İzleyeceğim."
"Coraline."
Adımın her hecesini vurgulayarak söylemesi içimi ürpertti. Sanki başımın dertte olduğunu, aramamı beklediğini söyleyen bir ses tonu vardı.
"Silas," dedim tuttuğum nefesimi bırakarak. "Benim..."
Yardıma ihtiyacım var! Yardıma ihtiyacım var!
İhtiyacım vardı ama nasıl isteyeceğimi bilmiyordum. Birine güvenmenin nasıl bir şey olduğundan habersizdim.
"İhtiyacın olan şey neyse söyle, senindir."
"Dönüşümüzün ilk gecesi ve Rook şimdiden birini öldürdü," dedi Alistair çenesi seğirirken. Elini yüzüne götürüp öfkeyle ovuşturdu. "Burası bir kara delikten başka bir şey değil."
"Ben kimseyi öldürmedim. Sadece uyuşturup köprüden atlamasına yardım ettim. Yasalar önünde ikisi birbirinden farklı şeyler."