Zaman… En sessiz öğretmen belki de.
İnsan sandığından daha hızlı büyüyor, daha erken alışıyor, daha geç unutuyor.
Bir gün dönüp bakıyorsun — o günkü sen, artık yoksun. Ama gülüşün, bir cümlen, bir dokunuşun bir yerlerde yaşamaya devam ediyor.
Belki de önemli olan, geçip gidenlere üzülmek değil; onların içimizde bıraktığı sıcaklığı fark etmek.
Çünkü zaman aslında bizi alıp götürmez, sadece başka bir hâle dönüştürür.