Kalp, insanın hem acıya hem sevgiye tanıklık eden en derin yeridir. Kalp lambası ise bu derinlikte yanmaya devam eden, sönmemeye direnen ışığın kaynağıdır. Bir yandan yönünü kaybetmiş ruhu aydınlatır, diğer yandan insanın yolculuğunda yönünü bulmasını mümkün kılar. Çünkü lambası yanıyorsa, kalp hala canlıdır.
Sesine çoktan alışmış olmam gerektiğini düşündüğüm bir saat neden bana bu kadar çok şey hatırlatıyor? Tüm hayatımı... 'Hatırla, hatırla..' Hatırlıyorum! Hatta hatırlamasam daha iyi olacak şeyleri bile çok iyi hatırlıyorum.
Görünürdeki tüm çeşitliliğiyle hayatım onun ritmiyle geçti. Acı ve mutluluk, ümitsizlik ve heyecan, nefret ve aşk. Amcak şimdi, gecenin bu vaktinde, herkes bu kocaman şehirdeki devasa evlerden uyurken ve kalbimin atışı ile saatin notaları dışında hiçbir ses yokken görüyorum ki tüm bu acılar, mutluluklar, coşkular ve hayatta başımıza gelen her şey bedensiz birer hayalet.