Baba, sen benim sadece genlerimi değil, ruhumdaki en derin izleri de taşıdığım, eşsiz bir aynasın. Hatırlıyorum da, küçücük ellerimle o koca, güçlü avuçlarını tuttuğumda hissettiğim o tarifsiz güven duygusu, aradan kaç yıl geçerse geçsin, içimde ilk günkü gibi capcanlı duruyor. Sen, hayatın en çetin fırtınalarında sığınılacak tek limanım, en karanlık gecelerde bile yolumu aydınlatan sarsılmaz bir deniz feneri oldun.
Biliyorum ki hayat beni nereye sürüklerse sürüklesin, sırtımı her daim güvenle yaslayabileceğim bir dağ gibi arkamda olacaksın. Bana sadece nasıl ayakta duracağımı değil, düştüğümde küllerimden yeniden doğmayı da sen öğrettin. Kurduğum her hayalde senin sessiz desteğini, attığım her adımda senin bana olan sonsuz inancını hissettim. Senin sevgin, kelimelere sığdıramayacağım kadar derin, hayatıma kattığın her değer ise paha biçilemez bir miras.
Seninle geçen her an, benim için bir okul, bir öğreti, bir yaşam dersi oldu. Gözlerindeki o derin bilgelik, sesindeki o sakin güç, her zaman bana doğru yolu gösterdi. İyi ki varsın, iyi ki benim babamsın. Var oluşunla dünyamı aydınlatan en güçlü ışıksın ve kalbimdeki yerin daima özel kalacak.