Üstelik sadece kendi zamanına da yenilmemişti. Öyle bir çukura düşmüştü ki çıkmanın ve kurtulmanın çaresini de arayamayacak kadar yorgundu. Bu çukur 'anılar cehennemiydi'. Ve artık öyle bir noktaya gelmişti ki unutmayı düşünürken artık düşünmeyi unutmak istiyordu...
R.
Hikayesinde herkesin kazandığı kendisinin kaybettiği, her yere ve her şeye yetişmiş kendisine geç kalmış, dolmuş taşamamış, durmuş anlaşılmamış, kendi zamanına yenilmiş biriydi o...
R.