Ne yapsak ki
Şiir mi olsak
Sokaklar el ele yürünmez bu çağda yoksa
Öyle kesif bir öfkesi var arzın yüreğinin
Başka türlü yaranılmazmış hayat ejderhasına
Söylemişlerdi namlı şairler oğullarına ve kızlarına
Ya gelme
Ya gelsende öl erkenden
Kokuşmuş dünyaya
Yada bir zarif dize de yer bul kendine
noktası olsanda önünde sonunda
Yada, yada delir de öyle gel demişlerdi
Yüreği yüzünde doğan acemi yaşam sanatçılarına
Kulağımda kaldıydı öğüt
Bilmem ki ne yapsak
??
Geleceksen adem gelmeyeceksin bu aleme
Geleceksen bir dal parçası,
yahut bir yaprak.
Bak rüzgarlıkta da kıymet vardır amma
Sakıın!
Savrul savrul yorulursun.
Okyanusun ıssızında sıkılırım demezsen eğer
yosun ol temsil misal
Geleceksen Adem gelmeyeceksin...