Uzun zaman sonra karşılaştığımızda şey demiştin ya hani.
"Görüşmemiz için bir sebep kalmadı."
Küçücük fırsatların bile ortadan kalkmasıyla insanların arasındaki bağ kopuveriyor diye düşündüm.
Hem de öyle kolayca ki. İşte bu korkuttu beni. Biz artık sınıf arkadaşı değiliz. Mesleklerimiz de farklı. Kedi de yok. Bu gidişle bir gün görüşmeyi bırakıp hiçbir şey olmamış gibi unutacağız birbirimizi. Sonra da hayatımıza normal bir şekilde devam edeceğiz. Ama sırf kolayca unutulabiliyor diye benim için önemsiz biri olacağını sanmıyorum. Senin yanında farklı birine dönüşüyorum ben. Bir daha görüşmeyecek olursak hayatıma devam ederim etmesine ama çok sıkılacağım kesin. O yüzden birlikte yaşayalım dedim.