Cennet’ten sürgün edilmiş kadının, cennet şimdi ayaklarının altındaydı.
Oysa bu dünyanın;
gözü bir türlü doymayanları.
Doydukça doymazlaşanları.
Doymadıkça insan etine acıkanları, kanmadıkça insan kanına susayanları.
İnsanın doymazlığının farkına varalı beri masumların gözyaşında, terinde, kanında efkâr dağıtanları.
Şiddet turizmi, işkence terörü, kötülük piyasası; mezarları açık dururken bile hiç ölmeyeceğim sananları.
Merhametten ve insanlıktan yana ne varsa modern çağ elveda’ları.
Hepsi de hepsi de Havva’nın çocukları…
Şimdi söyleyin bana, “He’nin iki gözü iki çeşme”,
Havva’nın anneler günü kutlu olsun mu?