"Dünya erkeğe dediği gibi kadına da istersen yaz, beni hiç ilgilendirmiyor demiyordu. Dünya kaba bir kahkahayla, yazmak mı diyordu. Yazmak senin neyine?"
Dünya Ana işte buradaydı ve meyvelerini veriyordu. Tek yedikleri anneliğin meyvesiydi, ister tohumu olsun ister yumurtası ister kendi ürettikleri. Annelik sayesinde doğmuşlardı ve annelik yaparak yaşıyorlardı. Hayat onlar için uzun bir annelik döngüsünden başka bir şey değildi.