Ç
@Cgrcl
313 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
DEPRESYON ve şiddetli kaygının nasıl hissettirdiğini tarif etmek zor.
Bunlar öyle kafa kanştıncı haller ki dile gelmiyor gibiler, ama tekrar
tekrar başvurduğumuz birkaç klişe var. Örneğin sık sık kendimizi
"dipte" hissettiğimizi söylüyoruz. Kulağa metafor gibi geliyor, ama
bence tam bir metafor değil bu. Ben depresifken neredeyse fiziksel
olarak dibe itilmiş gibi hissediyorum. Başımı öne eğmek, omuzlarımı sarkıtıp vücudumu aşağıda tutmak istiyorum. Depresyon deneyimi yaşamış diğer insanlar da bunu söylüyor.
Sayfa 144
Çocukken şiddete maruz kalan pek çok insanın böyle hissetmesinin sebebi ne? Pek çoğunun obezlik, şiddetli bağımlılık ya da intihar gibi kendi kendine zarar veren davranışlara yönelmesinin sebebi ne? Bunu çok düşündüm. Çocukken çevrenizi değiştirme gücünüz pek olmuyor. Bir yerden taşınmanız ya da size zarar veren birini buna son vermeye zorlamanız mümkün değil. Önünüzde iki seçenek oluyor. Güçsüz olduğunuzu -her an ciddi zarar görebileceğinizi ve
bu konuda elinizden gelen bir şey olmadığını- kendinize itiraf edebilirsiniz. Ya da kendi kendinize bunun sizin suçunuz olduğunu söyleyebilirsiniz. Bu durumda biraz güç kazanırsınız aslında - en azından kendi zihninizde. Suç sizde olduğunda, durumu değiştirmek için yapabileceğiniz bir şeyler var demektir
Depresyonunuzun sadece beyin arızasından kaynaklandığına inandığınızda, hayatınız hakkında ya da birilerinin size ne yapmış olabileceği hakkında düşünmeniz gerekmiyor. Her şeyin biyolojide başlayıp bittiği inancı sizi belli bir süre koruyor bir bakıma. Oysa bu farklı hikayeyi sindirdiğinizde bunları düşünmeniz gerekiyor. Bu da can yakıcı.
Sayfa 140
İlginçtir, duygusal tacizin depresyona yol açma riskinin diğer travmalardan -cinsel tacizden bile- daha fazla olduğu ortaya çıkmıştı. Anne babanızdan zalimane bir muamele görmek tüm kategoriler içinde depresyona yol açan en önemli faktördü.
Sayfa 139