Hafiz Qaraşlı
@Chatillah
Şu anda okuduğu kitap
Bir yerde bir iş varsa liderler olacaktır, yetkili yöneticiler olacaktır. Ve bir yerde yetki varsa, o yetkinin suiistimali de olacaktır bu da şimdi sizin mücadele ettiğiniz – hususun ta kendisi.”
Reklam
Uzun bir süre yaşadığınızda — elli beş yıllık bilinçli bir yaşam sürdüm kendini yaşama adapte etmeye yönelik bütün girişimlerin ne kadar sahte ve imkânsız olduğunu anlıyorsunuz. Yaşamda istikrarlı hiçbir şey yok. Bu tıpkı kendinizi akan suya adapte etmeye çalışmak gibi. Her şey-bireyler, aileler, toplumlar-her şey değişiyor, eriyip gidiyor ve kendisini yeniden şekillendiriyor. Tıpkı bulutların yaptığı gibi. Ve toplumun bir önceki haline alışmak için vakit yok, siz alıştığınızda o hal artık çoktan bitmiş ve bir başkası gelmiş oluyor.
Neden ebeveyn çocuklarını okula gönderiyor? Bunun nedeni birden aklımda açıklığa kavuştu. Eğer ebeveyn çocukları evde tutsalardı, kendi ahlâksız yaşamlarının sonuçlarını çocuklarında göreceklerdi. Bir ayna gibi kendilerini çocuklarında göreceklerdi. Baba akşam yemeğinde dostlarıyla şarap içiyor; oğlu ise meyhanede içiyor. Baba baloya gidiyor; oğlu da partiye. Baba hiçbir şey yapmıyor; oğlu da. Ama onu okula gönderiyor ve böylece ebeveynin kendisini gördüğü aynanın üzeri kapatılıyor.
Bize ne olacağını neden bilmiyoruz? Şimdi bile, henüz bilmediğimiz halde, gelecek yaşam uğruna bu yaşamı küçümsüyoruz. Peki bilseydik ne olacaktı? Bize ölümden sonra neler olacağı açıklanamazdı. Zira eğer bizi kötü bir şeylerin beklediğini öğrenseydik, daha fazla acı çekerdik. Eğer bizi iyi bir yaşamın beklediğini bilseydik, burada yaşamaya devam etmek istemez, ölmeye çalışırdık. Durum hemen hemen böyle olurdu.
Bir başka insanın emeğinin meyvelerini çalan bir hırsız ya da soyguncu yanlış yaptığını bilir. Ama onları toplum tarafından onaylanmış yasal yollarla alan bir kimse yaşamının kötü olduğunu kabul etmez ve bu dürüst vatandaş ahlâken soyguncuyla kıyaslanamayacak kadar daha kötüdür.
Reklam