Eline bir kitap alıp bir köşeye kıvrılmak çok hoş ve normal gelmişti. Şehirdeki yürüyüşü sırasında kendini tuhaf ve insanlardan kopuk hissettikten sonra ihtiyaç duyduğu şey tam da buydu. Etrafında ne olursa olsun kitaplar her zaman kendini daha az yalnız hissetmesini sağlamıştı.
Elbette aşktı.
Birinin bu kadar fazla yanınızı görmesine izin vermenin başka ne açıklaması olabilirdi? Karşınızdakinin reddettiği yanları bu kadar güzel bulmak neydi?