"Beni yazdıklarımda hatırlayın.”
Sevgi Sosyal
Yazmak yaşamadıklarını da yaşamak, yaşamak yaşadıklarını yazmak sanki. Yazmak bazen insanın içinde biriktiği tüm hallerin bir dışa vurumu, bir gelişim aracı, bir içsel yolculuk gibidir.
İnsan duygusal atıklardan arınır, çünkü yazarak kendinden bir şey bırakır küçük de olsa.
Bazen yazmadan bir bebekle başlarsın, inançla yazmak bir yaşam tarzıdır. Çünkü insan dünyaya bir anlamlı iz bırakmak ister. Bunun çeşitli yolları da vardır. Kimi üreterek bulunmak ister, üretmek bir ev sahibi olmak, bir hayır yapmak… Hepsi aslında tek bir amaç taşır bence.
Ben bu dünyaya geldim ve burada bir iz bırakmak istiyorum. Yazmak mürekkebin izi olduğu kadar, insanların kalbindeki bir izdir de.
Yazmak insanın kendini anlama yolculuğunda en etkili yöntemdir. Bir tedavi yöntemidir. Yazdıkların bir anı, bugünün, geçmişin bir zamanı, geleceğe yol alan bir gelecektir.
Bu yüzden yazmak yazdıkça insanın hatırlanmak ihtimali kadar değerli de olabilir ki!
İnsan kadar farklı bir evren kursa da yazmak tamamen kendini soyutlayamaz ve yazmak illa yazılı yazar yapında iz bırakır. O izler ve o imzalar olur bence.
O yüzden bir yazarı hatırlamak, yazdıklarını okumakla olur.
Nesrin Yılmaz