Müthiş bir hafiflemeyle veda ediyorum her şeye. Omuzlarımda taşıdığım ağırlıklar birer birer çözülüp uzaklaşıyor. Zihnimi meşgul eden sesler, geçmişin yükleri, yetişemediğim beklentiler geride kalıyor. İçimde uzun zamandır hissetmediğim bir ferahlık var. Artık tutunmak zorunda değilim; bırakıyorum. Kırgınlıkları, pişmanlıkları, beni yoran düşünceleri usulca uğurluyorum. Yerlerini sakinliğe, dinginliğe ve yeni başlangıçların sessiz umuduna bırakıyorum. Bugün, kendime biraz daha hafif, biraz daha özgür bir yer açıyorum.