Su akar yatağını bulur derler
Özlemine bir eyvallah demek düşer
Kaç zaman geçti hep aynı şeyler
Düşler vazgeçişler umutlar karanlıklar
Değişen birşey yok anlayacağın
Anlamasan da olur her neyse
Gönül diyeceğim umutsuzca
Gönül akar kül olup savrulur
Cihan AKÇE
Düş görmüş gibi gelirsin bir müddet
Biraz bekle sabret gönül sabret
Ve gidiyorsun artık süremiz doldu
Yine mahşere kaldı diyelim
Bir yerlerde görüşürüz elbet...
Cihan AKÇE
Suskun gözleredir sitemim
Bir gece boyu konuşmak isteyip
Şafak vakti uykuya dalan maviyedir sitemim
Karanlıklar aydınlanacakken
Üstüne örttüğün yorganadır sitemim...
Susmuyorsun ey gönül
Ne yaparsam yapayım
Benden bir adım öndesin
Tutamıyorum seni çoğu zaman
Biraz daha sabret
Sabret ki gözyaşlarında çiçekler can bulmaya soyunsun...
Cihan AKÇE
Bir insanım ben, bütün canlılar gibi yazgılıyım ölmeye. Ama kutsal olan bana kendisini açıyor. Elimi uzatsam ebediyet şuracıkta. Bir zafer kazanmaya değil, bir sefer eylemeye geldim. İnsanım, bilimcim var. Mağlubum ama galibim ben.