Kitap "Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe. " cümlesiyle başlıyor. Bu cümle ile ölümü değil de ölümden sonra kalan acıyı, ölenin ölmediğini, yaptığı-anımsattığı şeylerle, anılarıyla hala aramızda olduğunu kısacası babanın ölümünü değil de hafızalarımızda yeniden doğuşunu anlatıyor. Popüler kültürün abartıldığı düşünülen bu kitap, aslında hepimizin yaşadığı yada gelecekte başına gelebilecek bir olayı; onun kaybıyla oluşan boşluğu, yaşadığı acıları dramatize etmeden, sade ve samimi bir dil ile anlatması sayesinde kitabın içine rahatlıkla girebiliyoruz. "Bir ölümü anlatmak onu yaşamaktan daha kolay değil."(Syf 68) Son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaplardandı. Babasını yıllar önce kaybeden bir evlat olarak, kitabı okurken duygudan duyguya sürüklendim. Her sayfasında tabir-i caizse burnumun direği sızladı ve gözyaşlarıma hakim olamadım. Çünkü baba kavramıyla ilgili bütün yaralarım sızladı, kanadı. Ama bir yandan da iyi geldi, karşımda beni anlayan, yaşadıklarımı yaşamış biriyle dertleşiyormuşum gibi hissettirdi. Benzer yas sürecini yaşayan arkadaşlara kitabı tavsiye ederim, ancak bu duygularını yönetebilmek için ekstra çaba göstermeleri gerekecek. İyi okumalar herkese

Bahçıvan ve ÖlümGeorgi Gospodinov · Metis Yayınları · 202514,3bin okunma