Çok gevezelik eden bir toplumduk belki,ama aslinda hic konusmuyorduk.Sahiden konusmuyorduk.Kelimelere inancsizdik,belki de bu yuzden dilimizdeki kelime sayisi bircok dile gore daha azdi.
Kelimeler kendilerine inananlarla çogalır...
Halalarim yanlizca bana karsi degil,dünyaya karsi böyleydiler,yalana karsi korunmanin en iyi yolu,hicbir seye inanmamakti onlara göre.Bense her seyw karain,kelimelwein beni koruyacagina,hatta yalnizligimdan kurtaracagima inaniyordum.
Hem kendi olmak,hem kadin olmak,asıl gerçekçi olup imkansizi istemek budur.
Her insan,kendi olma karsiliginda topluma bir bedel öder.Az ya da cok,ama mutlaka bir bedel.Kimse bedelsiz kendi olamaz.
Bu bedel çogu kez yalnizliktir...