berk

berk
Eski günleri özledim.
İstanbul
İstanbul, 12 Temmuz 1992
368 kütüphaneci puanı
684 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Her şeyin fakir elbiseleri gibi lime lime, nem almış sıvalar gibi parça parça döküldüğü zaman, yalnız sen varsın insan. Yalnız sen varsın.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Reklam
Ah, bu insan yüzleri! Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasetler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri! Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde, güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında, toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikayesi.
Sayfa 11·Kitabı okudu
"Fakat ben kendimi, kocaman bir gerçekler okyanusu önümde keşfedilmemiş dururken, kıyıda kendimi oyalayan ve kah daha yumuşak bir taş kah daha güzel bir deniz kabuğu bulan bir çocuk gibi görüyorum."
Sayfa 96·Kitabı okudu
Kendimi, yıldızların arasında, onların parlaklığı yerine gözlerimi karanlığa dikmiş halde buluyorum.
Reklam