Fatıma
@Clawrainn
Until the very end.
17 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Açıkçası ben mi yanlış bir zamanda okudum yoksa kitap gerçekten bana hitap etmiyor muydu bir süre düşünmem lazım ama gerçekten çok zorlandım. Karakterleri hiç aklımda tutamadım, olan şeyleri bağdaştıramadım, zaman atlamalarına ayak uydurumadım, görünüşe göre Yunan mitolojisine de ilgim hiç yokmuş... Gidişat kötü değildi ortalarda bir yerde bir heyecanlamadım da değil ama kitapta ne zaman bir şeye heyecanlansam, heyecanlansam bile devam edesim gelmiyor bırakıyorum hemen. Normalde okurken böyle olmaması lazım bence ya hahahahaha.
Evet sonları de herkesin dediği gibi üzücüydü ama baş erkek karakterle falan bir bağ kuramadığım için kalbime mızrak yemiş gibi falan hissetmedim. Özellikle aralarda sebepsiz çıkan tanrılar ne alakaydı ya?
Reklam
Ben bu serinin ilk kitabını, yani Babam Nereye Gitti'yi 11 yaşımda okudum. 6. Sınıftaydım ve sokağa çıkmaya bayılan bir çocuk olarak bu kitap sokağa çıktığım zaman bile elimdeydi, arkadaşlarım oyuna çağırdı, sonra oku dedi ama bırakmak istemedim. Kitabı arkadaşımdan aldığım için ona geri verdim ama 1 sene sonra internette 2. kitabının olduğunu gördüm aldık, sonra 3. kitabını ve en son, 2 yıl sonra tekrar 1. kitabını. Seriyi ilk defa okuyalı 6 sene geçti, sonrasında hayatımın merkezi haline gelen Harry Potter gibi farklı serileri de okudum ama hiçbir kitap asla bana bu serinin yaşattığı 'ev' hissiyatını vermedi, veremez. Benim için o kadar kişisel o kadar farklı bir seri ki... Belki duygusal ve kişisel yönden çok olay odaklı bir seri ama ben tüm karakterleri kendim kadar iyi tanıyorum sanki, Memo'nun en yakın arkadaşım olmasından bahsetmiyorum bile.
Herkes muhtemelen konusunu yazmıştır kitabın, ben de böyle bağlılığımı yazmak istedim. 11 yaşındaki Fatıma nasıl sokakta bile elinden bırakmayacak kadar seviyorsa 17 yaşındaki de o kadar seviyor, 27 yaşındaki de o kadar sevecek.
Almina'yı 4 yıldan fazladır tanıyorum, her ne kadar artık videolarını eskisi kadar sık izlemesem de bir aralar deli gibi izliyordum. Çıktığında Orion'u okumadım ama İpi Kopuk Kuklalar'ı indirimde görünce bir şans vermek istedim.
Öncelikle karakterlerin farklı ve güzel yazıldığını düşünüyorum. Özellikle Tan ve Tanyeli hele o kitabın son sayfalarından sonra benim için yerleri hep ayrı olacak. Onun dışında kitabın sonu tahmin edilebilirdi ama her ne kadar tahmin edilse de bence güzel kurgulanmıştı. Olaylar adım adım bilerek yazılmıştı hoştu. Acemice yazılmış bir kitaptı, o konuda asla kimseye karşı çıkamam ama kitabın acemice yazılmış olması asla kötü olduğunu göstermez. Çok güzel bir emek vardı eminim Almina ikinci kitabında kendini daha da geliştirecek.
Kitapta sevmediğim tek şey günümüz göndermeleri oldu. "Acun" şakası ya da Almina'nın iki farklı yerde kendini övmesi biraz cringe hissettirdi bana dheojdpebdownd. Babaannem göndermesi çok güzeldi ama, önceden Youtube hesabını izleyenler için çok tatlı olmuş.
Grisha'lar kendi içinde gruplara ayrılır ve her grup Grisha'nın kendine ait bir gücü vardır. Jurda Parem isimli yeni yapılmış ilaç ise Grisha'ların güçlerinin zıvanadan çıkmasına ve
