Ağlayan insanların, genelde önemsiz olsalarda bazı sözcükleri (...) söylerken ağlamaya başladıklarına çok kez tanık olmuştum. İnsanda onu sarsan bir duygunun, başka birine veya kendine acıma hissinin kapağını açtığı bir gözyaşı kaynağı olsa gerek...
... içimde birden kendiliğinden bir üstünlük duygusu oluşmuştu... Bunun nedeni, suçu karşısında kendini ezik, şaşkın, küçülmüş hissettiğini görmem miydi; yoksa felaket bir insanı sarstığında onu hemen her zaman yaraladığı, başkalarının gözünde küçük düşürdüğü, "Kendine hakim olamadıysan demek sen işe yaramaz birisin" düşüncesini yarattığı için mi? Tanrı bilir!