Öyle zor ki bi geceye misafir olmak.. ne uyumak için bir yer var ne de gözünde uyku.. Alıp karşına geceyi, konuşmak istiyorsun.. Ama ne sözü var ne de kalbinde vurgu...
Özlüyorum çocukluğumu ,hiç bitmeyen o masum hallerimi. Niçin büyür ki insan. Sele kapılırcasına hayatın akışına kapılmışız. Dur durak bilmiyor acılarımız ,dertlerimiz, hüzünlerimiz..