Gülcan Varol

"Artık bu gök kubbe altında söylenmedik söz mü kaldı ki, sözün ne hükmü var; yapmak, yaşamak lazım. "
Reklam
O gittikten sonra baharla umudu hiç yan yana koymadık...
Bana sevgileri yazmayı öğrettiği için kızgınım. İnadımı kırdığı için kızgınım. Kızgınım çünkü bana gitmeden onu ne kadar çok sevdiğimi söylemeyi öğretmedi..
Sesin yüksekliği değil sözün niteliği önemliydi onun için. "Üslubu beyan ayniyle insandır " sözü kulağına küpeydi her daim .
Duygularım, düşüncelerim henüz yuvadan uçurulmuş bir kuş kadar acemiydi; fakat uçmak... Uçmak istiyordum.
Reklam