Geceye uyanıyorum
apansız uyanıyorum
öyle bile isteye değil
ürpererek korkarak nefes nefese
Köşe başında bir çocuk vurulmuş tek kurşunla değil çok öfkeyle tekmeyle vurulmuş
Haberi geliyor
önce ‘polise’ sonra doktora ve en son anasına...
Bir kıyamet kopuyor
Dünya duruyor düşler duruyor zaman duruyor
Zaman hadi kalk git zamanı ve götürüyorlar onu da
daha ondokuzunda ömrünün baharında gençliğinin mayısında
Ama aylardan Temmuz
hava sıcak nefesler de sıcak
Kavga da sıcak peşine düştüğü güneşte sıcak.
Önce bedeni soğuyor sonra elleri..