hiç gülmediğim bir ayna karşısında
huzursuz ellerin kucağında inatla,
hep aynı sandalyedesin.
“uymayacağım sana, varmayacağım yanında,
aldırmayacağım inadına, durmayacağım burada” desem,
“kirleteceğim sigara dumanlarında günlerimi,
vazgeçeceğim yarından, geçmişim de bağlamaz,
hem isyansa isyan, kimse aldırıp tutuklamaz beni”
sen ne dersin?
belki günler geçse, zaman devrolsa bir başka çağa,
biter yorgunluğumu hiçe sayan hevesin.
yıllardır biri davalı diğeri davacıyken, dava sürekli düşüyorsa,
neden zevkine bir türlü varamadığım bu oyuna ısrarla iştirakin,
söylesene kimdensin?
susunca anladım, sen bensin.