Çoğu seks bağımlısının öne sürdüğü "aşırı cinsel istek", "Ben cinselliği seviyorum" açıklamaları, arzuyla maskelenen bir bağımlılık aslında. Aslında olan şey, duygusal anlamda ki fakirlik, biri tarafından sevildiğinden emin olmayı isteme hali.
Neden sevgi peşinde koşan adam onu cinsel yollarla aramaya çalışırdı ki? Susadığınız zaman sandviç yer misiniz? Yorgunsanız bir bardak su içer misiniz? İşte bu da, erkeklerin nasıl duygusallığa hayır, cinselliğe evet demeyi öğrendiklerine bir örnek. Bu yüzden, gereksinimlere erişim ve bunların yerine getirilme umudu, cinsellik yoluyla oluyor.
Benim bahsettiğim daha çok, korkakça davranıp insanın güvende hissetmesini sağlayan kendini memnun etme arayışına girmek yerine gözü pek davranacak cesarete sahip olmak. Bir birliktelik ya da sevilmek istediğin için bir ilişkiye girmeye karar vermen kolaydır; ama sevgini vermek risk almayı ve belirsizliğe katlanmayı gerektirir.
Sorun, onların bizi hayal kırıklığına uğratacak olmasının kaçınılmazlığı. Hiç kimse sizin ihtiyaçlarınızı kusursuz ve koşulsuz bir şekilde karşılayamaz. Yani bu gerçeği bildikten sonra ne yapabilirsin ki?
Zamanımızın ünlü seksologları Masters ve Johnson, "Bir kadının zevk alma yetisi, herhangi bir erkeği utanç verici bir duruma sokabilir" demiştir.