Tanrıtanımaz sistemde ne insanın dışında ne de onu aşan kutsal âlem vardır. Sevgi, akıl ve adalet âlemi, salt insan kendi evrimiyle birlikte bu güçleri de içinde geliştirebildiği için bir gerçekliktir. Bu açıdan bakılırsa, yaşamın insanoğlunun ona verdiği anlamın dışında bir anlamı yoktur, insan başkalarına yardım etmediği sürece yapayalnızdır.
Bencil kişi sadece kendisiyle ilgilidir. Herkesin kendine göre olmasını ister, vermekten hiç tat almaz, almayı sever. Dış dünyaya sadece ondan ne alabileceği noktasından bakar, başkalarının gereksinimlerine karşı ilgisiz, onların onur ve bütünlüklerine karşı saygısızdır. Kendinden başka hiç kimseyi görmez. Her şeyi ve herkesi kendine sağlayacağı yarar açısından yargılar, öz olarak sevebilme yeteneğinden yoksundur.