Kimi zaman şehrin büyülü alacakaranlığında üzerimden atamadığım bir yalnızlık duygusu çökerdi içime, bu duyguyu başkalarında da hissederdim; bir lokantada tek başlarına yiyecekleri akşam yemeği vaktini beklerken, vitrinIerin önünde oyalanan genç memurlarda, akşam karanlığında gecenin ve ömürlerinin en kederli anlarını geçiştirmeye çalışan o zavallı genç memurlarda.