Ve sabahları kimse sizi uyandırmadığında, geceleri kimse sizi beklemediğinde ve ne dilerseniz yapabildiğinizde, buna ne dersiniz, özgürlük mü, yoksa yalnızlık mı?”
Charles Bukowski
Şunun altını net bir şekilde çizmek isterim;
Her bir bozukluk düzeltilmeye muhtaç değildir, her bir endişeyi yenmek zorunda değiliz, insan bazen korkularıyla yol alır...
“Her ne yaşıyorsan, hepsi bitecek.
Çünkü duygular da dalga gibidir; yükselir, alçalır, geçer.
Bizi zorlayan şey duygunun kendisi değil, hiç bitmeyeceğine dair inancımız.”
Bir sabah uyanıp da hayatın otomatikliğini fark ettiğin o an.
Aynı kahve, aynı yüzler, aynı bekleyiş…
Birden “Ben ne yapıyorum?” sorusu sessizce içeri girer. İşte saçma tam o anda suratına çarpar.
Bu an, insanın hayatla ilk dürüst temasıdır.