Bazen ölümün gölgesini hissediyorum. Çok koyu bir gölge. Ölümün yanı başıma kadar geldiğini hissediyorum. Ellerini uzatmış, her an beni yakalayacakmış gibi. Ama korkmuyorum. Neden dersen, bu hiçbir zaman benim ölümüm olmuyor çünkü. O ellerin yakaladığı hep başka biri oluyor. Ama ne zaman birisi ölse benim varlığım da zayıflıyor.
İstese de istemese de herkes büyür. Sorunlarıyla birlikte yaşamayı öğrenir ve istemese de bir gün ölür. Bu hep böyle olmuştur, bundan sonra da hep böyle olacak.