Emek herkese yetecekti aslında...
Tarlaya karga dadandı, ambara fare, fırına hırsız, memlekete harami.. Realiteden uzaklaşmak mümkün mü? Bizi biz yapan vicdanımız değil mi? Bozuk sistemden nasibini alan hep yoksul sınıf oluyor. Dünyada milyonlarca çocuk işçi var, o ağır işlerde çalışırken ölen çocuklar.. 1 milyar insan aç uyuyor, hepimiz gece bu soğuk günlerde rahat uyurken binlerce insan sokakta donarak ölüyor. Tonlarca yiyecek çöpe gidiyor. Ama çoğunluk aç.. böyle bir dünyada mutlu olmak mümkün mü? Yeryüzünde bir çocuk daha aç yatağa giriyorsa mutlu değilse babalar evine ekmek götüremiyorsa, gençler umutsuzluktan ve işsizlikten intihar ediyorsa ben mutlu olmam ve olamam...